Pasjans Potrójny - trzy talie, graj za darmo

Czym jest Pasjans Potrójny?

Trzy standardowe talie tasuje się razem w jedną grę. Sto pięć kart trafia na stół w czternastu kolumnach, od jednej karty do czternastu, a piętnasta kolumna zostaje otwarta. Pozostałe pięćdziesiąt jeden czeka w talii.

U góry stoi dwanaście fundamentów - po trzy na każdy kolor - i każdy zapełnia się od asa do króla, dokładnie jak w klasycznej grze. Dowolny as danego koloru może otworzyć każdy z trzech stosów tego koloru i nie ma znaczenia który.

Dwanaście fundamentów to cała trudność

W Klondike na jednej talii cały stan gry mieści się w głowie. Tutaj się nie mieści i to jest uczciwy powód, dla którego Pasjans Potrójny okazuje się trudniejszy, niż wygląda na papierze - nie liczba kart, lecz liczba miejsc, do których karta może należeć.

Czerwona siódemka, która wychodzi ze stosu odkrytego, może pójść na trzy różne fundamenty albo na dowolną czarną ósemkę na stole, a tych może być trzy. Każdy ruch daje więcej możliwości niż poprzedni i większość z nich jest odrobinę nietrafiona. Gracze, którzy tu przegrywają, rzadko tracą ruchy; tracą uwagę.

Ten stół nagradza nawyk, a nie sztuczkę: zanim czegokolwiek dotkniesz, sprawdź, co dany ruch zakopie. Przy czternastu kolumnach to właśnie zakopywanie kosztuje partie.

Jak grać w Pasjansa Potrójnego

Celem jest przeniesienie wszystkich 156 kart na dwanaście fundamentów, każdy ułożony według koloru od asa do króla.

Czternaście kolumn rozdaje się schodkowo, od jednej do czternastu kart, a piętnasta zaczyna pusta. Odkryta jest tylko wierzchnia karta każdej kolumny.
Na stole budujesz w dół naprzemiennymi kolorami, a uporządkowane sekwencje przenosisz razem.
Do pustej kolumny wchodzi król albo sekwencja, którą król otwiera. W grze jest dwunastu królów, więc wolne kolumny zapełniają się szybko.
Fundamenty zaczynają się od asów i rosną według koloru, po trzy stosy na kolor, dwanaście w sumie.
Talię odkrywasz po jednej karcie albo po trzy i możesz przez nią przechodzić, ile razy zechcesz.
Gra jest wygrana, gdy wszystkie dwanaście fundamentów biegnie od asa do króla.

Jak dobrze grać trzema taliami

Pracuj nad długimi kolumnami. Czternasta zakopuje trzynaście kart, a gra tak naprawdę zaczyna się dopiero wtedy, gdy zaczynają się one odwracać.
Wysyłaj karty w górę raczej późno niż wcześnie. Przy trzech egzemplarzach każdej karty czwórka na fundamencie rzadko jest pilna, a na stole potrafi trzymać w całości długą sekwencję.
Nie otwieraj kolumny, której nie masz czym zapełnić. Pusta kolumna bez króla w zasięgu wzroku to dziura na środku stołu.
Jeśli grasz po trzy karty, licz przejścia. Talia ma pięćdziesiąt jeden kart, a nieuważne przejście przez nią kosztuje tu więcej niż w jakiejkolwiek mniejszej grze.